Παναγία Σουμελά – Panagia Soumela

The brilliant history of Panagia Soumela began when Luke the
Evangelist created the miraculous icon of her in the year 56 AD, which
was also placed in a church in Athens until 380 AD.
The next stage was 386 AD, the era of the Byzantine emperor
Theodosius the Great and the full glory of Byzantium, when the icon
also «chose» to change residence to the region of Pontus, in a
miraculous way.
Pontian Hellenism -as incidentally the countless monuments which
have been discovered there testify, has, for 3000 years, been writing
its own brilliant history, a history parallel to that of mother Greece- and
is gaining a particularly valuable symbol with the creation of the Holy
Monastery at the heart of Mount Mela. Here we should mention the
Athenian monks Varnavas and Sophronios, who followed the course of
the icon and became founders of the Holy Monastery.
The years went by with Panagia Soumela playing a leading role in the
history of Pontian Hellenism, until we reach 1922, when the Hellenism
of the Orient was violently expatriated from its ancestral home.

H λαμπρή ιστορία της Παναγίας Σουμελά γεννιέται από τη στιγμή που ο
Ευαγελιστής Λουκάς φιλοτεχνεί τη θαυματουργή εικόνα της το 56 μ.Χ.,
η οποία και τοποθετήθηκε σε ναό της Αθήνας εώς και το 380 μ.Χ.
Επόμενη χρονία-σταθμός το 386 μ.Χ., εποχή του Βυζαντίνού
αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Μεγάλου και πλήηρους αίγλης του
Βυζαντίου, οπότε και η εικόνα "επιλέγει" να μετοικήσει στην περιοχή
του Πόντου με τρόπο θαυματουργό.
Ο Ποντιακός Ελληνισμός - όπως άλλωστε μαρτυρούν τα πάμπολλα
μνημεία που ανακαλύφθηκαν εκεί, επί 3000 χρόνια γράφει τη δική του
λαμπρή ιστορία, ιστορία παράλληλη μ' αυτόν της μητέρας Ελλάδας -
αποκτά με την ανέργερση της Ιεράς Μονής, στην καρδία του όρους
Μελά, ένα ιδιαίτερα πολύτιμο σύμβολο.
Τα χρόνια κυλούν με την Παναγία Σουμελά να διαδραματίζει
πρωτεύοντα ρόλο στην ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού, ώσπου
φτάνουμε στο 1922 και στον ξεριζωμό του Ελληνισμού της Ανατολής
από τις προγονικές του εστίες.