Between 1916 – 1923, a large campaign
started to rid Turkey of the Greeks. Those
who fled were lucky, while others were put
through hell. Whole villages were moved
further and further away from the
Turkish/Russian front and into the depths
of Asia Minor with the only destination
being death. Many died from hunger,
disease, cold and heartache. If they were
lucky, they died at the beginning. Author
Harry Tsirkinidis, in his book, 'At Last We
Have Uprooted Them', wrote: "Using knives
they killed her cousin Theodora and pulled
out her heart and splattered the blood onto
the other women to terrorize them. Some
women, having thrown their children first off
the bridge onto the sharp cliff, jumped
themselves to save their honour and

The end of the genocide came in 1923,
with the event known in diplomatic
language as 'The Exchange'. In the book
'Black Sea', author Neal Ascherson writes:
"The Turkish guide-books on sale in Turkey
today offer this account of the 1923
catastrophe: 'After the proclamation of the
Republic (Turkish), the Greeks who lived in
the region returned to their own country.
Their own country? Returned? Pontians
had lived in that area for over 3,000 years.
The Pontian dialect was not
understandable to 20th century Athenians."
Η 19 Μαίου αποτελεί σήμερα για την Τουρκία
ημέρα εθνικής γιορτής, γιατί την ημερομηνία αυτήν
του 1919 αποβιβάσθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ στη
Σαμψούντα του Πόντου έχοντας εντολή από το
Σουλτάνο και τους Άγγλους να σταματήσει τα
εγκλήματα που γίνονταν. Αυτός όχι μόνο δεν
εφάρμοσε κάτι τέτοιο αλλά τα συνέχισε πιο
συστηματικά. Ο Κεμάλ στις 19 Μαίου 1919 έδωσε
ξεκάθαρη διαταγή: "Εξόντωση υπολοίπων
Ελλήνων με ιδίους τρόπους όπως και την Α΄ φάση
με τη διαφορά, αυτή η Β΄ φάση θα είναι η τελική".
Τελικά οι Τούρκοι τα κατάφεραν. Ο Κεμάλ στις 13
Αυγούστου του 1923 εκφωνώντας μακροσκελή
λόγο στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας και
λάμπoντας από χαρά και ανακούφιση είπε:
"Επιτέλους τους ξεριζώσαμε τους Έλληνες από τον
Πόντο". Στο χρονικό διάστημα 1916-23 οι
Νεότουρκοι θα καταφέρουν από τους 750.000
Έλληνες που κατοικούσαν στον Πόντο να
εξαφανίσουν με τη μέθοδο των σφαγών 350.000
Έλληνες και με τη μέθοδο των διώξεων, και των
εκτοπίσεων τους υπόλοιπους Έλληνες του
Πόντου. Όλα αυτά έγιναν σε περίοδο ΜΗ
ΠΟΛΕΜΟΥ και οι πράξεις τους αυτές
χαρακτηρίζονται με μία λέξη ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ που
σημαίνει αφανισμό ενός έθνους, ενός γένους με
εγκληματικές ενέργειες.
Η συνέχεια ενός λαού ενός έθνους απαιτεί γνώση
της Ιστορίας του, γιατί εάν ένα έθνος αγνοεί και δε
σέβεται την ιστορία του, αυτή τον εκδικείται. Η 19
Μαίου είναι ημέρα μνήμης για τους Πόντιους. Η
Ποντιακή μούσα, σοφή όπως πάντα έκλεισε μέσα
σε δύο μόνο στίχους την πορεία και το μέλλον του
Ποντιακού Ελληνισμού:

Photos for this topic can be found in the photos page under Pontos
Pontian Association of Montreal, "Efxinos Pontos" - Σύλλογος Ποντίων Μοντρέαλ, "Έυξεινος Πόντος" - 5879 Park Avenue, Montreal, H2V 4H4, 514 271-0709
Genocide - Γενοκτονία
©2006 Pontian Association of Montreal, "Efxinos Pontos" - Σύλλογος Ποντίων Μοντρέαλ, "Έυξεινος Πόντος".
©1999-2006 Lefter. All rights reserved.